‫- صبر کن، باشه. ‫- خوبه، دارمش.
‫- آره،‌خوبه. ‫- میدونی چیه؟
‫-بذارم زمین. ‫-چی؟
‫-منو بذار زمین. ‫-برای چی؟
‫چون من از اینکه ادا و اصول در میاری ‫خوشم نمیاد. نمی‌بینی چقدر توهین‌آمیزه؟
‫نه نه، اینا از روی لذته.
‫توی تخت قیافت اینطوری نمیشه. ‫بذارم زمین.
‫- دارم سعی می‌کنم یکم بازیگوشی کنم. ‫- بذار زمین.
‫- باشه، ببخشید. ‫- خوبه.
‫- خب. ‫- خب، برو که رفتیم.
‫اینطوری سخت تره، این زاویه بدیه.
‫وای نه! خدایا.
‫عه. یا خدا، ببخشید چی شد؟
‫چیزی نیست. با زانو زدی به واژنم. ‫فقط یکم بود. مشکلی نیست.
‫- زانوم خورد؟ خیلی معذرت می‌خوام. ‫- فقط یکم بود.
‫- برو یه کاندوم بیار. ‫- باشه.
‫- لعنت! ‫- بدو بیا.
‫- خیلی‌خب، حدس بزن چی شده؟ ‫- خوبه، بیا اینجا.
‫من نیستم، پس می‌تونیم از این یکی بگذریم.
‫نه، نمی‌تونیم.
‫20 ساله داری این شگردو امتحان می‌کنی.
‫تقریبا از سال اول دانشگاه.
‫-درسته. به این دلیله که کار می‌کنه. ‫-نه، حتی یه بار هم کار نکرده.
‫خب، به نظرت چقدر احتمال ‫داره که اجازه بدی...
‫بذارمش داخل... ‫یائسه که نیستی نه؟
‫چه مرگت شده؟
‫آدما در زمان‌های متفاوتی یائسه میشن. ‫خیلی ساده ممکنه یائسه شده باشی.
‫میشه دیگه نگی منوپازد(یائسه)؟ ‫من دی‌وی‌دی نیستم.
‫- این باید میشد منواستاپد(متوقف شده) نه منوپازد. ‫- خب هیچ کدومش نیست، این کلمه فعل نیست.
‫فقط قضیه اینه که الان ما توی ‫موقعیت عجیبی قرار گرفتیم.
‫که میشه فقط با 3 تا 5 دلار حلش کرد.
سایت خبری تحلیلی فرا مدیا تقدیم می کند faramedia.co
‫[مترجم: حامد آقاخانی]
‫- نوبت منه. ‫- برام مهم نیست.
‫نوبت منه! بدش به من.
‫- نوبت منه. ‫- نه نیست.
‫گفتم نوبت منه هرزه!
‫لعنت بهش.
‫- مال منه! ‫- دش، اینطور صحبت کردن...
‫هی من اومدم، تا دا... غلافِ دودول.
‫باید با یه پرواز برگردم نیویورک. ‫همین الان باید برم.
‫-نه! چی شده؟ ‫-موضوع خاصی نیست ولی باید برم.
‫باید درباره یه سری چیزا حرف بزنیم، ‫یه جیزی هست که حتما باید بهت بگم.
‫عاشقم شدی؟ میخوای زنتو طلاق ‫بدی؟ من باید جان رو ترکش کنم؟
‫معذرت می‌خوام. ‫فقط خیلی درباره دش نگرانم.
‫- اون حالش خوبه؟ ‫- آره، خوبه.
‫اما از طرف مدرسه‌ش منو می‌خوان. پس...
‫چطوره درباره این موضوع وقتی...
‫14 ام برای کار برگشتم شیکاگو حرف بزنیم؟
‫یا اینکه میتونیم اول سپتامبر ‫درباره‌ش صحبت کنیم...
‫وقتی که منم میام نیویورک، اونم برای همیشه. ‫چونکه من و لیسا داریم برمیگردیم اونجا.
‫چی؟
‫برای چی؟
‫توی دهه گذشته من داشتم لیسا رو برای ‫کار تدریسم اینور اونور می‌کشوندم
‫و اون می‌خواست برگرده خونه.
‫بنابراین، یه گردهمایی! ‫گروه دوستا برمیگرده.
‫همینه!
‫خب...
‫این بین ما تمومه.
‫آره، خودمم می‌خواستم بگم. ‫به نظرم این بهترین کاره، پس...
‫پس الان ما چطوری‌ایم؟
‫توام از کمر به پایینت کاملا له شده؟
‫آره.
‫حس می ‌کنم بیشتر از حد ‫معمولی مردا لباس پوشیدم.
‫باید از اینجا بریم. ‫دارن چیکار می‌کنن؟
‫باید منتظر بمونیم تا اون ‫کامیون بارشو خالی کنه؟
‫کی بهت گواهینامه داده احمق مادرخراب!
‫باهاش ارتباط چشمی برقرار نکن.
‫-خواهش می‌کنم اینکارو ن... ‫-با شوهر من اونطور صحبت نکن.
‫-بیا جلوی روم اینو بگو. ‫- نه نیا.
‫ریدم دهنت.
‫من یه وکیلم جناب، بهتره دهن گشادتو ببندی!
‫- همچنان ریدم دهنت! ‫- کون لقت.
‫- ریدم دهنت، کون لق خودت ابله! ‫- عزیزم، حالشو گرفتی.
‫میشه فقط... عزیزم... لطفا
‫ببخشید جناب، من معذرت می‌خوام.
‫توام کون لقت؛ ماشینو برون مرتیکه کله خر!
‫ممنون به خاطر خدماتت.
‫-اون فقط یه راننده تاکسیِ بی‌مصرفه. ‫- هان؟ آره می‌دونم.
‫این حتی تقصیر ماهم نیستش. ‫اونجا اون ماشین لامصبه...
‫- می‌دونم. چت شده؟ ‫- من خوبم.
‫فکر کنم برای دیدن بقیه یکم مضطربم...
‫میدونی،‌ هروقت ما دور هم جمع می‌شیم ‫همه‌چی خیلی رقابتی و نابالغانه میشه.
‫جان؟ با دوستامون؟
‫چرا باید اینطوری بشه؟ اونا بهترین ‫دوستامونن. چی ممکنه اشتباه پیش بره؟
‫میدونی حدود 20 سال از همدیگه گله ‫داریم و الان نزدیکه که لبریز بشه.
‫حالا هم این یارو داره راهو می‌بنده. نگاش کن!
‫- مارین! ‫- بالاخره...
‫ما اینجاییم!
‫همکارمو یادت هست؟ فلیکس؛
‫- سلام ‫- از دیدنت خوشحالم.
‫دیگه اینطوری همدیگه رو خطاب می‌کنیم؟
‫چی اینقدر خنده‌داره؟
‫توی دانشگاه... ‫ما همیشه خایه همدیگه رو می‌گرفتیم.
‫- یجورایی سلام کردنِ جالبِ ما بودش. ‫- نا بالغانه بود. یکمی...
‫چقدر پر سروصدا.
‫- خیلی‌خب. عکس گروهی... ‫- آره.
‫- من میندازم. ‫- صبر کنید، سم کجاست؟
‫نمیدونم. گفته بود که میادش.
‫عجیبه. ‫گروه دوستا پیش هم برگشتن.
‫بک، دو، سه...
‫خوبه.
‫- فلیکس، بیا اینجا. ‫- آره، توام هستی.
‫نه، این خوب نیست.
‫بیا اینجا. ‫زوج خوشحال، برو که رفتیم.
‫- باشه، فقط همین. ‫- همینه!
‫- عالیه. ‫- خیلی خوبه.
‫- کی میموس می‌خواد؟ ‫- ما می‌خوایم.
‫ایول آبجو!
‫- چقدر پر انرژی! ‫- خوش می‌گذره.
‫خیلی پر سر و صداس.
‫فقط برای یادآوری، هفته پیش ما یه زوج ‫حرفه‌ای بودیم که باهم زندگی می‌کردیم....
‫قبل از اینکه بیایم اینجا و ‫دوباره برگردیم به 19 سالگی.
‫این موقتیه.
‫در واقع من درباره اینکه یه ‫جای دیگه میخوابم خوشحالم.
‫-عه؟ ‫-آره، وای خدا، ما اینجاییم!
‫یه لحظه وایسا، بار اونجاست...
‫خب...
‫تازه‌وارد و ایتن چطورن؟
‫فکر نکنم وقتی لیسا رو به اون ‫اسم صداش میکنی خوشش بیاد.
‫این تعریف کننده‌‌س.
‫وقتی ما سال آخر و اونا جدیدالورود ‫بودن مسخره بود اما الان یه جور تعریفه.
‫-پس این ربطی به عشقبازی تو نداره؟ ‫-هی، آروم‌تر.
‫چرا اصرار داری بهش بگی عشقبازی؟
‫چون شما با افراد دیگه‌ای ازدواج ‫کردید و باهم سکس می‌کنید.
‫ایتن یجورایی سرگرمی ‫دانشگاهی بود که ادامه داشت.
‫و حالا ما تمومش کردیم.
‫شماها 20 سال اینو ادامه دادید، ‫این بیشتر از هرکدوم از ازدواجاته.
‫درسته، خب... من اینو قبولش کردم که...
‫نمیشه همه چیزایی که میخوای ‫رو همیشه داشته باشی.
‫ایتن و من مسلما تمومش کردیم. قسم می‌خورم.
‫-امیدوارم. ‫- این یعنی چی؟
‫ببین، من از نگه داشتن رازت خسته شدم...
‫و از این متنفرم که یه راز بودش.
‫-فقط می‌خواستم که عادی باشه. ‫-منم همینطور.
‫پس چرا به میان‌وعده نیومدی؟
‫نمی‌دونم. خب؟
‫ببین...
‫من هیچ برنامه ای ندارم. ‫این شرایط غیرممکنه.
‫فقط لازمه بهش زنگ بزنی!
‫حق با توئه.
‫- وای خدایا! ‫- تازه وارد! نگاش کن...
‫چقدر آب رفتی! مثل یه تازه‌وارد ‫کوچولوی فوق‌العاده به نظر می‌رسی.
‫و تو برای یه بعد ظهر سه‌شنبه ‫خیلی مسحور کننده شدی!
‫عاشقتم! بیا بریم.
‫میدونی فردا قراره پیش کی برم؟ ‫فلیکس.
‫فلیکس، دوست‌پسر مکس؟
‫یعنی... برای آزمایش باروری؟
‫آره.
‫شما دارید سعی می کنید بچه‌دار شید!
‫خب داریم تلاش می‌کنیم. ‫به جایی نمیرسه، پس...
‫وقت علمه.
‫واو...
‫ایتن با یه بچه... تصورش سخته!
‫می‌دونم. فکر کنم تصورش ‫برای اون هم سخت باشه.
‫این تخت واقعا خیلی راحته. ‫میتونم همین الان روی این بخوابم.
‫من...
‫براتون خیلی خوشبینم
‫و در اینباره خیلی حس خوبی دارم.
‫می‌دونم باید چیکار کنم. ‫میرم این تختو واست بخرم.
‫چی؟ عجیبه.
‫- خب. خونه جدید مبارک. ‫-صبرکن.
‫نه سم، این عقلانی نیست.
‫-ما هنوز خونه نداریم. ‫-دیر گفتی، تخت خریداری شد.
‫تبریک بابت تخت جدیدت.
‫و بذار من و جان امشب ‫بیرون به شام دعوتتون کنیم.
‫خیلی خوش میگذره. ‫عالیه که شماها اینجایید!
‫رائول...
‫خب، اول از همه باید بهتون بگم که
‫کاملا شیفته‌ی
‫60 صفحه‌ی قبل از طوفان شدم.
‫-مکس، خیلی ممنونم. ‫-عاشقشم.
‫این اولین کارحرفه‌ای ‫من در یه شاخص اصلیه.
‫می‌دونم که خیلی شانس آوردم و ‫منتقدین خیلی کتابامو دوست دارن،
‫من فقط می‌خوام یه نفر کتابامو بخونه.
‫چون به پولش نیاز داریم.
‫خب... به هرحال، ‫ امیدوارم خیلی چرت نگفته باشم.
‫-نه، اصلا، این برعکس چرت بود. ‫- پس عالیه.
‫ایده اینکه در بدن یه دورگه به ‫دنبال نژاد و رده‌ش بگردیم...
‫درست چند ماه قبل از طوفان کاترینا؛ ‫اما بدون هیچ نمایشی از طوفان...
‫-درسته. ‫-خیلی به خودت میخوره مرد، خیلی...
‫به خودت می‌خوره.
‫خیلی ازت ممنون، مکس؛ ‫پس الان چی میشه؟
‫خب فکر کنم کارمون به اتمام رسیده.
‫چی؟
‫به نظرم دیگه کافیه... ‫نباید به نوشتنش ادامه بدی.
‫ببخشید این دیگه چه طرح فروشیه؟ ‫طوفان پرفروش‌ترین کتاب من میشه!
‫ولی این عقیده بقیه ‫اعضای تیم نیستش.
‫خب... پس چطوره بهم بگی بقیه ‫اعضای تیم چی فکر می کنن؟
‫من کاملا پذیرای یکم انتقاد سازنده‌ام.
‫بعضی وقتا تو یکم...
‫میشه نظرات رو باهام به اشتراک بذاری؟
‫من عاشق نظراتم.
‫وقتی صداتو اینطوری ‫می‌کنی، یعنی راحت نیستی.
‫بذار یه چیزی بهت بگم، ‫بعضی اوقات توی فروش کتابا
‫افراد از همدیگه پیشی می‌گیرن... ‫مشکلی نیستش.
‫-به نظرم حست برعکس اینه. ‫-هیچ مشکلی نیست.
‫-این یه مشکل عظیمه. ‫-با این‌حال من واقعا دوست دارم بدونم.
‫-خب... اینجا دارمشون. ‫-خب.
‫خیلی‌خب. دانا، که واقعا اعصابش داغون بود. ‫چون که میخواد از شوهرش طلاق بگیره...
‫-لطفا. ‫-گفتش خیلی حوصله سربره. خسته‌کننده‌س.
‫-گفت خسته‌کننده‌س؟ ‫-زیر "واقعا" خط کشیده بود.
‫- کاملا مشخصه داره که داره طلاق می‌گیره. ‫-آره.
‫ادامه بده.
‫خب. پیتل نفر بعدیه. ‫اون فکر میکنه که...
‫سرگرم کننده نیست... به هیچ وجه.
‫من خیلی از این کتاب متنفرم.
‫و 4 تا حرف ی گذاشته. ‫خییییلی از این کتاب متنفرم.
‫ولی اصلا درباره این مضخرفات نگران نشو. ‫من جواب تمام سوالاتو دارم.
‫دارمشون.
‫من در خدمتم.
‫دو تا حرف.
‫ن...
‫ج...
‫نوجوان.
‫-نه، فکر نمی‌کنم که این کارو انجام بدم. ‫-نمی‌دونم.
‫من میدونم. ‫چون که فقط برای بزرگسال می‌نویسم.
‫درسته، و تو کلی جایزه به خاطرش بردی...
‫-مداد همینگوی و جایزه چرخ‌دستی رو برنده شدی. ‫-همینطوره.
‫یه تپه خرت و پرت بردی که هیچ ‫کسی تا حالا دربارشون نشنیده.
‫- حالا نه هیچکسی. ‫-ببین، می‌دونم شنیدنش سخته...
‫اما ایتن، الان رمان نویسی بزرگ آمریکا
‫در زمینه عظیم و بین‌المللی رمان نوجوانه که
‫حق ساخت فیلم و تجاری کردن داره.
‫آینده همینه.
‫چرا الان اینقدر مثل مدیربرنامه شدی؟
‫در هر صورت بیشتر شخصیت‌های ‫کتابات نوجوون‌ان. نه؟
‫پس فقط لازمه ژانر کمی ‫هیجان‌انگیزتری رو انتخاب کنی. خب؟
‫مثلا میگم، خوناشامای سرطانی...
‫اونا برای همیشه زنده‌ان ‫و برای همیشه در حال مرگن. میبینی؟
‫یا کارو وارونه انجام بده. با یه موضوع ‫شروع کن و بعد به کتاب تبدیلش کن. مثلا...
‫توپ مرگ. توپ مرگ چی هست؟
‫نمی‌دونم، ولی به نظر عالی میاد. نه؟ هیچکس ‫نمی‌تونه از توپ مرگ جون سالم به در ببره.
‫تو و من قراره بترکونیمش. مثل اون ‫چیزایی که توی دانشگاه باهم می‌نوشتیم.
‫و این ممکنه بزرگترین موفقیت ‫جهانی بعدی از آب دربیاد.
‫وای خدایا، فوق‌العاده‌س!!!
‫مکس، ن‌ج مخربه. میفهمی؟
‫درباره بزرگسال‌هاییه که از بزرگ شدن ‫امتناع می‌کنن و برای بچه‌ها کتاب می‌خونن.
‫این جلوی پیشرفت و همچنین ‫زندگی کردنو می‌گیره.
‫و داره فرهنگ مارو نابود می‌کنه.
‫-پس قبول کردی؟ ‫-آره، لعنت بهت، قبوله.
‫بچه ها برای امشب ازتون ممنونیم.
‫-برای همین چیزا به نیویورک اسباب‌کشی کردیم. ‫-آره. گروه دوستان.
‫من توی آخرین گردهمآیی که با دوستام داشتم ‫متوجه شدم دیگه اشتراکات زیادی باهاشون ندارم.
‫خب، پس ما خیلی خوش‌شانسیم چون دوستای زمان دانشگاهمونو جزء خانواده میدونیم.
‫خانواده من خانوادمن.
‫خب، تو چیکار میکنی؟
‫لیسا وکیله. ‫ده ساله که میشناسیش.
‫عیب نداره. من توی میشیگان برای ACLU ‫(اتحادیه حقوق شهروندی آمریکا) کار می‌کردم.
‫عه؟ پس تو یه سنگ صبوری.
‫خب، دیگه نه. حالا به عنوان مشاور برای ‫یه سازمان سرمایه‌گذاری کار می‌کنم.
‫-کدوم یکی؟ ‫-گروه بلک‌استول.
‫- برای دگراسوئه؟ ‫-آره درسته.
‫ازش خوشم میاد.
‫اسمش لیساس!
‫لیسا پیسا پیسا پیتزا لیسا لیسا... ‫گرفتم.
‫ما خیلی خوشحالیم که شماها اینجایید.
‫اگه برای اسباب‌کشی کاری از ‫دستمون برمیاد رومون حساب کنید.
‫-مثل خریدن یه تخت؟ ‫- آه خدا...
‫ببخشید، چی؟
‫-امروز سم و جان برامون یه تخت خریدن؟ ‫-واقعا؟
‫واو. مرسی بچه ها. ‫این واقعا ضرورتی نداشت.
‫-موافقم. ‫-فقط یه هدیه برای خونه جدید بود.
‫- یه تختخواب 4 سطونه از هولی هانت. ‫-هنوزم عجیبه.
‫به‌هرحال، صحبت کردن درباره تختخواب بسه.
‫آره. میخوام بدونم مکس ‫درباره طوفان چی گفت؟
‫طوفان؟ چه طوفانی؟
‫طوفان اسم رمان محشریه که ایتن ‫برای دو سال گذشته روش کار کرده.
‫آره.
‫-من از داستانا خوشم نمیاد؛ توهین نباشه. ‫-نه اصلا.
‫سه تا کتاب مورد علاقه من، Liar's Poker, ‫Moneyball و The Big Short ان.
‫- پس طرفدار میکل لوییزی. ‫-کی هست؟
‫-اون... ‫-از این پرفروش‌ها نیستش...
‫یجور رمان ادبیه. ‫پول زیادی توش نیست.
‫خب، درواقع...
‫مکس فکر می‌کنه که قرار ‫فروش خوبی داشته باشه.
‫-میره واسه چاپ. ‫-واقعا؟
‫-راست میگی؟ ‫- خدای من! عزیزم، فوق‌العاده‌س.
‫-مرسی. ‫-بهت افتخار می کنم.
‫-پول زیادیه. ‫-میدونی چیه؟ بیاید جشن بگیریم.
‫شماها تابه‌حال خونه تفریحی مارو ندیدید. ‫باید بیاید بریم.
‫من همه رو به کنتیکت دعوت می کنم ‫و جواب نه رو هم نمی‌پذیرم، تازه‌وارد!
‫همه چی خیلی عالیه.
‫باورت میشه ایتن چقدر سعی ‫داشت کتابشو خوب جلوه بده؟
‫مشخصه که خیلی درباره‌ش مضطرب بود.
‫چرا فقط بهش اعتراف نمی‌کنه؟ ‫این یجورایی رقت‌انگیزه.
‫تو براشون یه تخت خریدی؟
‫آره. چرا بزرگش می کنی؛ من هرروز ‫برای مردم تخت‌خواب می‌خرم.
‫آره، با پول خودشون نه ما.
‫می‌دونم که خیلی رفیقای دانشگاهتو دوست داری، ولی ‫وقتی همدیگه رو می‌بینید همه‌تون خیلی میرید رو مخ.
‫این همه تیکه انداختن و خودنمایی...
‫لازم نیست خودنمایی کنی. ‫رقابت برای چی.
‫اسم دختره چی بود... پیتزا...
‫-اسمش پیتزا نیست، لیسائه. ‫-آره درسته.
‫و منم سعی ندارم باهاشون رقابت کنم. فقط ‫باهاشون حرف میزنم، می‌خوام درباره‌شون بدونم.
‫سعی میکنم با تو آشناشون کنم.
‫تو چرا اینکارو نمی‌کنی؟ ‫باعث میشی من احمق به نظر بیام.
‫اونا زندگی خودشونو دارن،‌ما هم همینطور. ‫این خیلی بی‌ربطه.
‫من وقتمو با فکر کردن درباره ‫آدمایی غیر از خودمون تلف نمی‌کنم.
‫درباره خوشحالی تو فکر می‌کنم.
‫درباره اینکه بچه‌هامون ‫خوشحال باشن فکر می‌کنم.
‫برای من اینا مهمن.
سایت خبری تحلیلی فرا مدیا تقدیم می کند faramedia.co
‫خب، الان حدود یه ساله که ‫واقعا داریم تلاش می‌کنیم.
‫-آره. ‫-یه سال؟ همین؟
‫زیاد هم زمان طولانی‌ای نیستش. ‫برای چی اینجایید؟
‫خب، ما از وسایل جلوگیری برای ‫حدود 8 ساله که استفاده نکردیم.
‫-آره، تقریبا 8 ساله... ‫-خیلی‌خب.
‫اما این معمولیه دیگه؟ برای کسی...
‫-که کاملا عادیه؟ ‫-خب خوبه که اومدید اینجا.
‫آره، بسیار خب.
‫و میبینم که یه بار باردار شده ‫بودی که بعد از 6 هفته سقط شد...
‫-درسته. توی دانشگاه. ‫-قبل از زمان من...
‫هیچکدوم از آزمایش‌هاتون چیز غیرعادی‌ای ‫ندارن؛ همه‌چی خوب به نظر میرسه.
‫پس باید بریم سراغ اصل مطلب.
‫-خیلی خوبه. ‫-عالیه.
‫ضمنا در خلال همین، چطوره دیگه تخمای همدیگه ‫رو نگیریم.(کنایه از سر به سر هم گذاشتن)
‫باشه الان یادداشتش می‌کنم.
‫نه، داشتم شوخی می‌کردم.
‫وقتی باهم آشنا شدیم شماها باهم دست ‫دادید و تخمای همدیگه رو گرفتید.
‫-وقتی با مکس... ‫-آها، توی خونه مارین....
‫و اسپیدو نپوش.
‫-باشه. ‫-لباس مناسب. ما...
‫نه، جدی می‌گم؛‌ اسپیدو نپوش.
‫-آها. داری میگی... واقعا... ‫-درسته.
‫-فکر کنم گرفتیم برای چی. ‫-تغییر کنیم و دیگه اسپیدو نپوشیم!
‫خوبه.
‫همچنین جکوزی نرو.
‫و... قبل از اینکه بری...
‫هزینه رو به غیر از کمک بیمه می‌نویسم.
‫پس باهم هم‌عقیده‌ایم.
‫اگه هر سوالی دارید لطفا بپرسید. خب؟
‫-اوهوم. ‫-حله.
‫-آره. ‫-مشکلی نیست؟ خوبه؟
‫این شامل تخفیف برای دوستا و خانواده نمیشه؟
‫-البته. ‫-خوبه.
‫-مرسی. ‫-موفق باشید. به زودی باهم صحبت می کنیم.
‫-اگه هر سوالی داشتید بهم بگید. ‫-ممنون.
‫-خدافظ،‌ حله. ‫-فعلا.
‫اوه، ماساژ هم نگیر.
‫-ببخشید کی؟ ‫-چی؟ ماساژ نگیرم؟
‫-درسته. ‫-باشه.
‫شوخی بود. یه نفر بهم گفت ‫توی توضیح دادن خیلی بدم.
‫-باشه. ‫-مرسی.
‫خب، دیگه تمومه. خدافظ
‫نه ادوارد، تو اینکارو نکردی...
‫منم اگه بودم نمیدونستم کدومو انتخاب کنم.
‫چرا بهم نگفتی تو و لیسا ‫می‌خواید بچه‌دار شید؟
‫تو چرا برامون تخت‌خواب خریدی؟
‫از طرف ایتن.
‫چرا بهم پیام میدی؟
‫همین حالا حذفش کن.
‫نگران نباش، این کامپیوتر مارینه.
‫از طرف ایتن.
‫وای نه! این کامپیوتر مارینه!
‫از طرف ایتن.
‫فقط یه خرگوشه.
‫خیلی شبیه کارای سمه.
‫همه‌مون اینجاییم. توی همین شهریم.
‫و بازم باید تا کنتیکت لش ببریم تا ببینیمش.
‫اهم. با اینحال عاشق خونه‌ش می‌شید. ‫اونجا خیلی قشنگه.
‫الته که قشنگه. ‫هر چیزی که سم لمسش کنه قشنگه.
‫اون باعث میشه حس کنم پستم. ‫انگار یجوری افتضاحم...
‫انگار اون همیشه یه سال ‫آخریه و من جدیدالورودم.
‫-هنوزم بهم میگه تازه وارد... ‫-میدونم عزیزم، خیلی بده.
‫-فقط باید این حرفا رو تخلیه می کردم. ‫-آره، می‌دونم.
‫به نظرم تازه وارد یه ‫راهی برای گرم گرفتنه.
‫-فکر نکنم اینطور باشه. ‫-من نظرم اینه.
‫این خیلی جالبه.
‫-هی، میشه سقفو جمعش کنیم؟ ‫-خوب به نظر میاد.
‫داستان بامزه‌ای داره. ‫نه من نمی‌تونم.
‫- باشه. من انجامش میدم. ‫-اوه، لطفا انجامش نده.
‫-همینه. ‫-خوبه.
‫همینه...
‫-گیر کرده. نه؟ ‫-آره. میخوای برونی؟
‫باشه من میرونم.
‫انگار ماشین بادبان داره.
‫هی، میتونی عقبو ببینی؟
‫نه.
‫اینطوری به نظر خطرناکه.
‫داری چیکار میکنی؟
‫-مشکل حل شد! ‫-پولشو میدیم.
‫نگاش کن. انگار که توی یه ‫قسمت از سریال بلک میرر ایم.
‫-کامیونِ مسخره! ‫-حداقل سقف داره.
‫نگا چجوری لباس پوشیده... ‫بلک میرره.
‫سلام! خیلی خوبه که میبینمتون بچه‌ها!
‫-مرسی که اومدید. ‫-سلام، چطوری؟
‫خوبم. بیاید داخل...
‫-سلام، خوبه که میبینمت. ‫-سلام آره.
‫-خب. ‫-منم همینطور.
‫اون ماشینی که جاوئه مال کیه؟
‫برای منه. به عنوان کادوی تولد ‫40 سالگی برای خودم خریدمش.
‫و برام هم مهم نیست اگه ازش خوشتون نمیاد.
‫-اون ماشین جلوییه رو دیدید؟ ‫-آره.
‫به نظرتون به یه ابله ‫غول‌پیکر تبدیل میشه؟
‫نه، بچه‌ها، گوش کنین... جدی میگم.
‫یه عالمه رمان نوجوان هستش که واقعا ‫به اندازه کتابای بزرگسال خوبن.
‫چی؟
‫کشتن مرغ مقلد پایه گذار کل ژانر بودش.
‫-هارپر لی یه گنج جهانیه. ‫-من از جودی بلوم خوشم میاد.
‫هری پاتر... ‫من هرسال یکی از کتاباشو میخونم.
‫منظورم اینه که... کل وقتی که دارم...
‫تو که کار نمیکنی... ‫بجز وقت هیچی نداری.
‫حالا هرچی. چرا نمیری سوار کامیونت ‫بشی و حیسون بورنو پیداش کنی.
‫جی کی رولینگ، دیکنز الانه. ‫فقط مشهور تر و موفق تره.
‫-آره راست میگه. ‫-شماها نمی‌تونید جدی باشید!
‫ژانر نوجوان ادبیات آنچنان فوق‌العاده‌ای ‫نداره. عموما برای ذهن های ناکامله.
‫بیشتر از این نمی‌تونم باهات موافق باشم.
‫عزیزم، ناطور دشت یه اثر ژانر نوجوانه.
‫اون رمان درباره یه شخص نوجوونه
‫نه چرت و پرتایی درباره نوجوونایی ‫در آینده که تیروکمان دارن.
‫چرا باید در آینده تیروکمان لازم ‫داشته باشن؟ من اینو درک نمی‌کنم.
‫نه، من از فیلمای هانگر گیم خوشم میاد. ‫با بازی اون دختره...
‫اونا همیشه مشکل دارن ولی میدونی ‫که آخرش همه‌چی درست میشه.
‫وای خدایا! به حرفاش گوش ندید.
‫خب، میدونید... ‫من فکر می‌کنم که امروزه ژانر نوجوان
‫جالب ترین اتفاقیه که داره ‫توی ادبیات داستانی رخ میده.
‫-جانم؟ ‫-آره همینه.
‫-واقعا میگم. ‫-نمی‌تونی اینطور فکر کنی.
‫و دلیل خوبی هم داره. ‫کتاب آخرت یه کتاب برجسته نیویورک تایمزه.
‫منظورم اینه که... تو نویسنده بزرگی هستی.
‫امکان نداره از اینجور چیزا خوشت بیاد.
‫من و ایتن همچنین درباره وجه ‫تجاری انتشار صحبت کردیم.
‫آره، مثل طوفان.
‫دارم میگم اون یه رمان برای بزرگسال‌هاست.
‫و مکس، تو گفتی این یه کتاب پرچم‌داره.
‫و اینکارو بدون خوناشام‌ها و...
‫و بچه‌هایی که توی هزارتوها ‫میگردن هرکار دیگه‌ای میکنن کردی.
‫طوفان لغو شد. ‫قرار نیست اونو بفروشیمش.
‫چی؟
‫من فکر کردم...
‫فکر کردم به خاطر همین داریم ‫درباره ژانر نوجوان صحبت می‌کنیم.
‫معذرت می‌خوام. نمیدونستم...
‫بیخیال... من... نمیدونستم تو...
‫نباید می‌گفتمش.
‫ببخشید، من گیج شدم. ‫پس چرا گفتی که قراره به فروش برسه؟
‫یعنی، ما بیرون بودیم...
‫برای شام رفته بودیم و تو گفتیش. ‫اونو با شامپاین جشن گرفتیم.
‫خب ما تقریبا تو مرحله فروش بودیم...
‫ما... درباره فروشش حرف زدیم.
‫و همه خوندنش.
‫و تصمیم گرفتیم که نفروشیمش.
‫پس برای چی بهم گفتی که فروختیش؟
‫چون می‌دونستم قراره ‫اینطوری واکنش نشون بدی.
‫چونکه همه‌تون این توقع رو دارید...
‫که توی دانشگاه وقتی من ‫18 سالم بود شروع شد.
‫که من قراره یه جور نویسنده‌ی ‫برنده نوبل مشهور بشم.
‫من اینطور فکر نمی‌کردم.
‫به نظرم خیلی خوبی ولی...
‫-ولی درحد برنده‌ی جایزه نوبل... ‫-آره...
‫خب من متاسفم که بقیه‌تون رو ناامید کردم. ‫ولی این قرار نیست اتفاق بیفته.
‫من دیگه قرار نیست بپرم توی این ‫جایگاه ادبی که دیگه وجود نداره.
‫-میتونی منو برگردونی اونجا، مکس؟ ‫-دیگه نمی‌دونم درباره چی باید حرف بزنم.
‫فقط جایگاه منو برگردون.
‫فکر نکنم بشه.
‫پس من قراره برای نوجوونا بنویسم. ‫قراره اینکارو کنم.
‫اگه یه چیز جالب میخوای که دربارش بنویسی...
‫چند ماه قبل، دش توی مدرسه به ‫یکی از همکلاسیاش فحش داده بود.
‫-هرزه. ‫-آها.
‫-خدای من! ‫-خب...
‫عذر میخوام.
‫معذرت میخوام ایتن. ‫فکر کردم درباره طوفان باهاش حرف زدی...
‫عیب نداره.
‫این چیزیه که باید درباره‌ش به زنت بگی. ‫چیزیه که درباره‌ش باید حرف بزنی.
‫-گفتم مشکلی نیست. ‫-خیلی‌خب.
‫عجب.
‫آره.
‫هرزه چه مشکلی داره؟
‫خب، این واقعا برای زن‌ها توهین‌آمیزه.
‫-واقعا؟ ‫-آره.
‫-راست میگی؟ ‫-باید بگم آره.
‫ولی پس... دیگه چی میتونی بگی؟
‫حس می‌کنم دیگه همه چی رو قدغن کردن.
‫وقتی میگن بیکار، من هیچی نگفتم. ‫میفهمی؟
‫وقتی بهم گفتن این خیلی همجنسگراییه... ‫هیچی نگفتم.
‫ولی بالاخره یه حدی داره. می‌گیری چی میگم؟
‫دیگه نباید هرزه رو کنار ‫گذاشت و استفاده نکرد.
‫نمیشه...
‫هرزه رو نگی.
‫-کلمه واقعا فوق‌العاده‌ایه. ‫-بدش من.
‫خدای من! خیلی خوبه.
‫چرا ماجرای دشیل رو گفتی؟ اصلا ‫داستان خنده داری برای مهمونی نیست.
‫خنده‌دار نیست!
‫نمی‌تونم درباره پسر خودم حرف بزنم؟
‫-من این قانونو نمیفهمم. ‫-قانون نیست!
‫من از رفتار دشیل خجالت‌زده شدم.
‫و دوست ندارم اونو جار ‫بزنی؛ مخصوصا پیش دوستام.
‫پس ماجرا از این قراره.
‫متاسفم که باهات توی هاروارد نبودم.
‫پیش اونا از این رفتار که خیلی برای من ‫خوبی دست بردار. این خیلی چرته.
‫سر میز شامی که خودم تدارک ‫دیدم بهم میگی حرف نزنم؟
‫همه‌تون دارید توی گذشته زندگی می‌کنید. ‫باید ازش بگذرید!
‫حال حاضر هم خیلی باحاله.
‫میدونی چیو نمی‌فهمم؟ اینو که اصلا ‫دش اون کلمه رو از کجا یاد گرفته؟
‫تو از اون کلمه استفاده می‌کنی؟
‫آره؟
‫می‌کنی؟
‫هرزه‌‌ی قاضی یه آهنگ از کید کادیه.
‫توی ماشین من شنیدتش.
‫پیش یه بچه 4 ساله؟
‫-فقط 4 سالشه! ‫-آهنگ بامزه‌ایه!
‫-اون الان باید به رفی گوش کنه. ‫-خب اون کید کادیو ترجیح میده.
‫هم تو و هم من اینو ‫می‌دونیم که رافی ریده!
‫لیسا...
‫لیسا
‫-قاپیدن! ‫-نه!
‫-آره، قاپیدن! ‫-قاپیدن!
‫قاپیدن...
‫باشه.
‫برو.
‫چیکار می‌کنی؟
‫اتاق بازیو مرتب می‌کنم.
‫هی، برای اینکه منو تحت تاثیر ‫قرار بدی درباره کتابت دروغ گفتی؟
‫درسته.
‫برای همین بود.
‫100 درصد.
‫تاثیر گذاشت؟
‫قاپیدن!
‫همینه!
‫-بقاپ. ‫-هنوز دارمش.
سایت خبری تحلیلی فرا مدیا تقدیم می کند faramedia.co